Przychodnia lekarska ELMED

Szczepienia skojarzone polegają na jednoczesnym podaniu szczepionki przeciw kilku chorobom. Jednorazowe szczepienie zastępuje kolejne szczepienia z kalendarza na te choroby. Stosuje się kilka rodzajów takich szczepionek

Szczepionki MMR II są stosowane przeciw zachorowaniom na odrę, świnkę oraz różyczkę.

Szczepionki INFANRIX i PENTAXIM uodparniają na tężec, krztusiec, błonicę oraz polio (choroba Heinego-Medina). Zawierają również w swoim składzie szczepionkę ACT-HIB

Szczepionka TRIPACEL jest stosowana przeciw zachorowaniom na tężec, błonicę i krztusiec.

Szczepionka ACT-HIB zapobiega zakażeniom bakteriami Haemophilus Influenzae typu B, które są przyczyną ciężkich chorób takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz zapalenia płuc i nagłośni. Na zachorowania wywołane przez HIB szczególnie narażone są niemowlęta i dzieci do 5. roku życia.

Jeżeli rodzice zdecydują się szczepić dziecko tymi szczepionkami powinni zgłosić ten fakt wcześniej w gabinecie zabiegowym i uzgodnić termin wykonania zabiegu.

Grypa jest chorobą spowodowaną przez wirusy. Szczepionki przeciwko grypie są przygotowywane każdego roku w oparciu o wirusy, które mogą być odpowiedzialne za zachorowania w nadchodzącej zimie. Groza grypy to niebezpieczeństwo ciężkich powikłań, kończących się niejednokrotnie zgonem. Profilaktyka grypy jest czterokrotnie tańsza niż pełne koszty jej leczenia. Szczepienia przeciwko grypie zalecane są w następujących grupach:

1. Osoby, u których grypa może mieć szczególnie ciężki przebieg.

• powyżej 65. roku życia
• pensjonariusze domów opieki i inne osoby tam przebywające z problemami zdrowotnymi, w każdym wieku
• osoby dorosłe i dzieci z przewlekłymi chorobami dróg oddechowych, w tym astmą, przewlekłymi chorobami serca, przewlekłymi chorobami nerek, cukrzycą, hemoglobinopatią, immunosupresją spowodowaną leczeniem lub chorobą (w tym zakażeni HIV)
• dzieci i nastolatkowie (od 6 miesiąca życia do 18 roku życia) przewlekle leczeni aspiryną, narażone na rozwój zespołu Reya w przebiegu grypy
• kobiety w drugim i trzecim trymestrze ciąży w sezonie grypowym

2. Osoby między 50-64 rokiem życia. Szczepienia są w tej grupie zalecane, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań pogrypowych. Osoby nie narażone na to ryzyko mają również korzyści ze szczepień - nie zachorują, oszczędzone im jest leczenie, wizyty u lekarza oraz obecni są w pracy.

3. Inne osoby

• pracownicy służby zdrowia
• pracownicy domów opieki zdrowotnej, opiekujący się osobami z grup ryzyka, u których istnieje możliwość wystąpienia powikłań w przebiegu grypy
• domownicy, w tym dzieci przebywające z osobami z grup ryzyka

Termin szczepienia

Rekomendacje organizacji zajmujących się zdrowiem takich jak ACIP, ESWI czy WHO wskazują, że nie istnieje graniczna data, do której trzeba się zaszczepić. Zakłada się jedynie, że należy wyprzedzić grypę tj. przeprowadzić szczepienie przed spodziewanym wzrostem zachorowań. Najczęściej szczepienia wykonuje się w okresie od końca sierpnia do połowy października. Jednak badania przeprowadzone w Polsce wskazują, że nie odnotowano u nas masowych zachorowań na grypę przed połową miesiąca stycznia. Wobec tego także listopad i grudzień są bezsprzecznie równie dobrymi miesiącami do szczepień przeciw grypie jak wrzesień czy październik.

Niepożądane odczyny poszczepienne

• Gorączka
• Objawy grypopodobne trwające od 6 do 48 godzin

Żółtaczka, czyli wirusowe zapalenie wątroby (WZW), to choroba zakaźna uszkadzająca wątrobę. Wywołuje ją wiele wirusów, z których lekarze rozpoznają obecnie pięć, oznaczanych symbolami A, B, C, D i E. W Polsce występuje przede wszystkim żółtaczka typu A (potocznie nazywana pokarmową) i B (potocznie nazywana wszczepienną) oraz rzadziej C. Zapobieganie tej chorobie polega między innymi na podaniu odpowiedniej szczepionki. Szczepienia stosuje się dla typu A i B. Dla typu C nie istnieje odpowiednia szczepionka.

Od 1996 roku wprowadzono szczepienia przeciwko WZW wszystkich noworodków na terenie Polski zgodnie z obowiązującym ich kalendarzem szczepień.

Aktualnie wykonujemy tylko szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Konieczne są trzy dawki szczepionki podane w określonych terminach: pierwsza dawka, za miesiąc druga dawka i następnie trzecia dawka za 6 miesięcy od pierwszej.

Zalecenia Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zalecane są w następujących grupach:

• pracownicy publicznych zakładów opieki zdrowotnej o wysokim ryzyku zakażenia
• chorzy przygotowywani do zabiegu operacyjnego
• przewlekle chorzy o wysokim ryzyku zakażenia
• podróżujący do krajów o wysokim ryzyku zakażenia
• osoby z bliskiego otoczenia chorych już zakażonych wirusem i nosicieli wirusa tzn. domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych
• uczniowie średnich i policealnych szkół medycznych i studenci akademii medycznych w ciągu pierwszego roku szkolnego i akademickiego

Niepożądane odczyny poszczepienne

• odczyn miejscowy, obrzęk, lekki ból
• objawy ogólne: stan podgorączkowy, bóle mięśni, wysypka, objawy grypopodobne

Szczepionka jest przeznaczona do czynnego uodpornienia przeciwko wirusowi kleszczowego zapalenia opon mózgowych i mózgu.

Schemat szczepienia

Szczepienie wskazane jest dla dorosłych oraz dzieci powyżej pierwszego roku życia.

Aby uzyskać odporność przed sezonem aktywności kleszczy najkorzystniejsze jest podanie pierwszej i drugiej dawki szczepionki w miesiącach zimowych. Ochrona przed zakażeniem po podaniu trzech dawek szczepionki utrzymuje się co najmniej 3 lata.

Szczepionka jest wskazana w zapobieganiu zakażeniom pneumokokowym u pacjentów powyżej 2. roku życia, szczególnie o podwyższonym ryzyku zakażenia układu oddechowego, w cukrzycy, w przewlekłych zapaleniach oskrzeli, w niewydolności oddechowej, w niewydolności krążenia, u uzależnionych od alkoholu i tytoniu.

Szczepienie zalecane szczególnie u osób powyżej 65. roku życia, pacjentom z obniżoną odpornością, którzy są często hospitalizowani, z zaburzeniami odporności, z anemią, po przeszczepach, z brakiem śledziony.

Podaje się jedną dawkę szczepionki. Dawki przypominające: jedna iniekcja raz na 5 lat, nie wcześniej niż 3 lata po pierwszej dawce.